•MÀ×İMİL¥ÀÑu§•

WebMaster

Administrator

Onursal Üye



Üye No : 1
Yaş : 24
Nerden : ERZURUM
Konu  : 3284
Mesaj : 10668 
Anca together Kanca together
1775 Mesajýna Toplam 3373 Kere Teþekkür Edildi
10 Mesajýna Toplam 11 Kere Karma Verildi
|
 |
« : 14 Ağustos 2010, 18:41:54 » |
|
Osmanlı padişahlarının kardeş veya evlat katlini caiz görmelerine, Üstadımız nasıl bakıyor; adalet-i izafiye noktasından da açıklar mısınız?
Adalet-i Mahza: “Toplum için fert feda edilemez. Bir gemide dokuz cani bir masum olsa, o gemi batırılamaz” görüşünü savunuyor ki; bu aynı zamanda Kur’an’ın adalet anlayışıdır.
Adalet-i İzafiye: “Toplumun selameti için ferdin hakkı feda edilebilir” anlayışıdır. Bu görüşe göre dokuz caninin cezalandırılması için bir masum feda edilebilir. Yalnız bu anlayış ancak adalet-i mahzanın uygulanmasının mümkün olmadığı yerde geçerli ve meşru olur, yoksa geçerli ve meşru olmaz, tam aksine zulüm ve cinayet olur.
“Çok yerlerde kat’î delillerle ispat etmişiz ki, hâkimiyetin en esaslı hassası istiklâldir, infiraddır. Hattâ hâkimiyetin zayıf bir gölgesi, âciz insanlarda dahi, istiklâliyetini muhafaza etmek için, gayrın müdahalesini şiddetle reddeder ve kendi vazifesine başkasının karışmasına müsaade etmez. Çok padişahlar, bu redd-i müdahale haysiyetiyle mâsum evlâtlarını ve sevdiği kardeşlerini merhametsizce kesmişler. Demek, hakikî hâkimiyetin en esaslı hassası ve infikâk kabul etmez bir lâzımı ve daimî bir muktezası istiklâldir, infiraddır, gayrın müdahalesini reddir.” (Otuzuncu Lem’a)
“Bazı risalelerde gayet kat’î ispat ettiğimiz gibi, hâkimiyetin şe’ni, müdahaleyi reddetmektir. Hattâ, en ednâ bir hâkim, bir memur, daire-i hâkimiyetinde oğlunun müdahalesini kabul etmiyor. Hattâ, hâkimiyetine müdahale tevehhümüyle, bazı dindar padişahlar, halife oldukları halde mâsum evlâtlarını katletmeleri, bu redd-i müdahale kanununun hâkimiyette ne kadar esaslı hükmettiğini gösteriyor. Bir nahiyede iki müdürden tut, tâ bir memlekette iki padişaha kadar, hâkimiyetteki istiklâliyetin iktiza ettiği men-i iştirak kanunu, tarih-i beşerde çok acip hercümerc ile kuvvetini göstermiş.” (Yirmi Üçüncü Lem’a)
Üstad’ın yukarıda vermiş olduğumuz beyanlarından anlaşılan mana; Osmanlının bu uygulamasının meşru olmadığıdır. Osmanlılın birliğini ve dirliğini düşünerek, vehimden gelen nedenlerle masum evlat ve kardeşlerini katletmeleri, Kur’an adaleti ile bağdaşmaz. Bu noktada bu padişahlar hata ve zulüm içine düşmüşlerdir. Lakin bu noktadaki yanlışları, külli hizmet ve faziletlerini nazardan düşürmemelidir. Hatalarına hata, sevaplarına sevap nazarı ile bakmak gerekiyor.
(sorularlarisale.com)
|