Madonna: Hz. Meryem’in kucağında oğlu Hz. İsa’yı tutan biçimde yapılmış tablo ve heykellerine verilen İtalyanca isim.

Manastır: Dünyadan el etek çekmiş erkek ve kadın din görevlilerinin barındıkları yer.
Maria Magdelena: Hıristiyan anlayışına göre Hz. İsa’nın çarmıha gerildikten sonra dirildiğine inanmak gerektiği doktrininin dayandırıldığı kaynak kadın. Mecdelli Meryem olarak da ismi geçer. Önceleri fahişe iken tövbe ederek Hz. İsa’ya bağlanmıştır.

Mezamir: Sözlükte düdükler anlamındaki mezmurun çoğulu. Zebur’un sureleri. Hz. Davud’un musiki ile okuduğu ilahi metinler.
Miryam: Hz. Musa’nın kızkardeşi.

Misyoner: Bir dini, özellikle hristiyanlığı yayma misyonunu yüklenen kişi.
Mizmar: Nefes ve ses borusu yolu anlamındadır. Zebur’un bölümlerini ifade eder.
Nâkus: Kilise çanı.

Nâsara: Doğu Hristiyanlarını ifade eder. Batı Hristiyanlarına da Rum denir.
Nâsıra: Filistin’de Galile bölgesinde Hz. İsa’nın yerleştiği şehir.
Papa: Latince papa, yunanca pappas. Katolik kilisesinin Vatikan’daki, Hz. İsa’nın vekili sayılan başkanı.
Papaz: Hıristiyan din adamı.

Pazar: Hz. İsa’nın mezarından çıkarak göğe çekildiğine inanılan, Hristiyanlarca dua, ibadet ve dinlenme günü. İmparator Konstantin tarafından 321’de pazar günü, dinlenme günü olarak ilan edilmişti.
Piskopos: Yunanca episkop’tan denetçi anlamına gelir. Katoliklerde bir bölgeyi idare eden üst rütbedeki Hristiyan papazına denir.
Rabbi: İbranice, efendim, sahibim anlamına gelen bir kelime. Yahudi ilahiyatçı ve havra babaları bu adla anılır.

Râhibe: Manastırda yaşayan Hristiyan kadın.
Râhip: Hristiyanlıkta evlenmeyen keşiş ve papaza verilen ad.
Ritüel: İslam dışındaki dinlerde ayin ve ibadet şekillerini ifade eder.

Roş Aşana: Yahudilerce, 16 Eylülde, bazen de Ekimin ilk haftasında kutlanan yılbaşı bayramı.
Ruhlar Günü: Hristiyanlarca Azizler günü sayılan 2 Kasımda kutlanan takdis günü.
Salîb: Hristiyanlık simgesi, haç, istravroz.

Satanizm: Fransızca (satanizme) kelimesinden alınmıştır. Genelde şeytan severliği ifade eden bir terimdir. Özel olarak Yezidilikteki şeytana tapmayı ifade eder.
Sina: Arabistan yarımadasında Süveyş ve Akabe körfezleri arasında bulunan bir dağ. Tevrat’ta Horeb diye geçer. Hz. Musa’nın 10 emri aldığı dağdır.

Sinagog: Yahudilerin ibadet ettikleri mabed.
Siyonizm: Filistin’de bağımsız bir Yahudi devleti kurmayı amaç edinen siyasi fikir. Yahudi ırkçılığı.
Süleyman Mâbedi: Hz. Davud tarafından yapımına başlanan, Hz. Süleyman tarafından tamamlanan meşhur mabed. Yahudi tarihinde Beyt ha mikdeş, İslam tarihinde Mescid-i Aksa, Beytül-mukaddes denen yer.

Şofar: Yahudilikte dini merasimlerde çalınan koç, keçi veya geyik boynuzundan yapılmış bir çeşit boru.
Talmud: Tevrat’ın tefsiri ve tamamlayıcısı olan kanun ve siyaset kitabı. 700 yılda tamamlanmıştır. Kelda dilinde talimat anlamına gelir.

Talut: Kitab-ı Mukaddeste Saul adıyla geçen İsrailoğullarının kralı.
Tevila: Yahudilikte göğüs hizasına kadar içi su dolu havuza 7 kere dalıp çıkmak suretiyle bir çeşit boy abdesti almak. Kadınların adet görmelerinden sonra mutlaka yapmaları gereken temizliktir.
Tu Bişvat: Yahudiler tarafından her yıl 15 Şubatta kutlanan ağaç bayramı.

Üzeyr: İsrailoğullarına gönderilen Peygamberlerden biri. Tevrat’ın İbranice nüshasında bu isim Azra olarak geçer. Grekçe ve Latince tercümelerde ise, Esdraş olarak zikredilir. Üzeyr Peygamber Babil esaretinden sonra Yahudilerin derlenip toparlanmalarına, Tevrat’a sarılmalarına sebep olmuştur. Ona Yahudiler ALLAH’ın oğlu isnadında bulunmuşlardır.

Vaftiz (Baptism): Katoliklerde dine girmenin 7 şartından biridir. Hz. Ademin işlediği asli günahtan kişiyi arındırmak için su ile yıkama işleminden ibarettir. Ortadokslarda suya daldırma, Katoliklerde su serpme suretiyle vaftiz yapılır.
Vaftizci Yahya’nın doğum töreni: 24 Haziran tarihinde kutlanır. IV. Yüzyıldan beri sürdürülen bir gelenektir.

Virtualizm: Ayinde şaraba batırılmış ekmeği yemek suretiyle Hz. İsa ile birlikte olduğuna inanma.
Vizard: Batı kiliselerinde büyücü erkek ve sihirbazlara verilen isim.
Yabusi: Kudüs’ün en eski isimlerinden biri.
Yair: Yahudilere göre Hz. İsa’nın dirilttiği bir kız.

Yedi öldüren günah: Hristiyan inancında büyük sayılan 7 günah şunlardır: 1) Gurur, 2) Şehvet düşkünlüğü, 3) Tembellik, 4) Kin ve düşmanlık, 5) Aç gözlülük, 6) Oburluk, 7) Kızgın ve öfkeli olmak.
7 Sakrament: Katolik olmak için gerekli 7 ayin. 1) Vaftiz olmak, 2) Rahipliği takdis, 3) Evharistiya’ya katılmak, 4) Nikah yaptırmak, 5) Günahlarını itiraf, 6) Konfirmasyona katılmak, 7) Son yağlanmayı yaptırmak.

Yehova: Yahudilerin ALLAH’a verdikleri ad. İbranice odur anlamına gelen Yahu teriminden türetilmiş bir isim.
Yesu: İbranice kurtarıcı anlamına gelir. Hz. İsa’nın bir diğer adıdır.
Yom kipur: İbranicede tevbe günü anlamına gelen Ekim ayı sonuna rastlayan Tişri ayının 10. günü. Bir perhiz günüdür aynı zamanda.

Zangoç: Kilise hizmeti yapan, kutsal eşyalarla ilgilenen kişi. Ermenice jamgoç kelimesinden gelir.
Evharistiya: Hz. İsa’nın havarileriyle yediği son akşam yemeğini sembolize eden tören. Şarabın içine ekmek kırılarak yapılır. Ekmek Hz. İsa’nın bedenini, şarap ta kanını temsil etmektedir. Diğer adı Gammunion’dur.

Konfirmasyon: Hristiyanlıkta cemaate katılmayı sağlayan bir ayin. İlk önceleri çocuğun doğumundan 7 gün sonra yağla takdis edilerek yapılan bu ayin, artık ileri yaşlarda da yapılabilmektedir.

Yağlama: Kişilerin bazı organlarına yağ sürülmek suretiyle kutsallık kazandırmak işlemi. Hristiyanlıkta doğumdan sonra yapılan ilk yağlama ile, ölümünden sonra yapılan son yağlama dini inançlar arasındadır.