Linklerin Görülmesine İzin Verilmiyor
Linki Görebilmek İçin
Üye Ol veya
Giriş YapHanemin her Kösesi sicak, Somine'lerin oldugu Zengin Villa'lar gibi,
etrafi Bahcenin Gülleriyle sarili, Ici hep Günesli'dir.
Kapisina geleni geri cevirmez, lakin „Kim O“ Sualine Cevab almadan'da buyur etmez;
Gelen „Hos gelmis“tir, hos karsilanmis'tir.
Garip Hanemin Sicakligi; Ziyaretci'lere verebilecegi tek Varligi'dir.
Kapi'ya geleni buyur eder, Icinde barindirir ve isitir.
Gitmek istedigin'de Ziyaretci „Müsaade“ ister.
Misafirperverligin'den "Gitme" demek ister, diyemez ama;
„Gitme; kal“ derse tekrar gelmez diye düsünür,
Bu Düsüncesiyle hic bir Kelam etmez.
Gelen; Iceriye girdigi Kapi'dan geri cikar.
Hanem; Gelmis ve Gitmis olan Ziyaretcinin ardindan kendini bombos hisseder.
Bir Zaman sonra; tüm Es Dost Ahbab gelmistir Ziyaretine,
Giden Ziyaretciyi karsiladigi gibi, gelen Ziyaretcileride öyle karsilar.
Gelenler sanki „Hos gelmemis“ gibi bir Hissiyat'a kapilip üsürler.
Hanemde'de sicaklik yoktu, yoktu ki paylassin Sicakligini Misafirleri ile.
Ne Hanem onlari isitabiliyor, nede onlar Kalabaligiyla Haneme sicaklik kata biliyorlardi.
Bir daha gelir diye hep ayni Misafiri bekledi Hanem.
Belki gelir; ayni Isiya kavusur, Gelenleri'de tekrar Sicakligiyla isitir Umudu tasiyordu Hanem.
O Günden sonra Bahceli bir Ev degilde yikik dökük bir Gece Konduya dönüsmüstü.
Bilemedi Gelen(ler), bu Hane'nin siradan bir Hane degil;
Gönül Hane oldugunu, Icindeki Sicakligin Adi Sevgi oldugunu...
Gönül Hanemizin, kirilmama Duasi ile ins.
Dua'ya Sevdali
