|
|
 |
« : 07 Mart 2010, 20:12:25 » |
|
--------------------------------------------------------------------------------
Sen hic bilmiyceksin, bilmiyceksin geceleri senin icin agladigimi,
defalarca ALLAHimiza yalvardigimi, mutlu ol sen diye, sana gelen her aci bana gelsin diye yalvardigimi bilmiyceksin,
sen seni hala deliler gibi sevdigimi bilmiyceksin, sadece tahmin edebileceksin,
sensiz yasadigim acimi, izdirabimi, aglayislarimi, yalvarislarimi bilmiyceksin,
sen ne sevincime ortak ne derdime care olabileceksin, sen sadece uzaktaki sevgili kalacaksin,
sen hayatimi seyir bile edemiyceksin, cünkü sen o kadar uzaksin,
ama, ama bunu sen istedin, sen kolay olani sectin, sen istedin benden ayri yasamayi, sen istedin herseyi silip atmayi,
söyle o zaman, icindeki bu acin nedir, gözündeki bu yas neyin habercisidir
pismanmisin yoksa, pismanmisin beni yiktigina...
yoksa? yoksa, aciyomusun bana? acima, acima... ben yasiyorum yüregimdeki askimla,
sen kendine aci, icindeki o bosluga insafsizliga aci, insanliktan ciktigina aci...
kallesliginle yüz yüze geldiginde, aynaya bakabilecegin zamanler o kadar uzakki,
sen adam gibi sevmesini bilemedinki
sana olan bu kinime kizma, seviyorum ne de olsa, seviyorum ilk günkü gibi...
ama yalvarttin beni sana, aglattin ya beni yillarca, nicin? neyin pesindesin?
beni yikmaksa hedefin... yiktinya!! ayrilmaliyiz dedigin anda yiktinya, olmuyor üzgünüm dedigin anda...
ama sen doymadin yikilislarima, her anda, her karsimda oldugun anda, tekrar yikiyosun, tekrar aglatiyosun,
ve beni hep yeniden öldürüyosun
yetmezmi aci? yetmedimi daha? bitmedimi daha?bu nasil bir imtandir ha?? bu nasil bir acidir?
yasadikca nefes aldikca cogaliyo, bitmiyo ya...
bitmiyo
tükenmiyo
eksilmiyo
azalmiyo
ölmüyo...
yasadikca, nefes aldikca...
her sabah uykudan uyandikca, yeniden doguyo... ölmüyo... ölmüyo... ölmüyo... !!!!!!!
..
|
